Zoeken  English (United States) Nederlands (Nederland)
zondag 16 december 2018 ..:: Nieuwsbrieven » Jaargangen » Jaargang 5, september 2014 ::.. Registreren  Inloggen

 

 

Zie hier het pdf-bestand: Nieuwsbrief september 2014

 

 

 

Terug in Nederland

 

Beste lezer, 

Als SPO-groep zijn wij inmiddels alweer een aantal weken terug in Nederland. Dat is toch wel weer even wennen: geen snurkgeluiden meer die ons wakker houden; minder mensen met wie we ontbijten; geen kinderen meer om ons heen die in een vreemde taal tegen ons praten; een normale douche in plaats van een tuinslang en een rivier. In vele opzichten is ons leven hier toch anders dan het leven met de groep in Roemenië en Oekraïne. Nu hebben we het normale leven langzaamaan weer opgepakt.

 

Transport 2014

In juni van dit jaar is er een transport naar Roemenië geweest. Doordat we een retourvracht van pallets en manden hadden en door sponsoring, was het transport dit jaar kostendekkend.

De trailer is weer leeg en we zijn weer begonnen met het inzamelen van spullen. Kleding, meubels, medische spullen, speelgoed. Alles is van harte welkom.

 

Pir, Roemenie

Tijdens de eerste project week zijn we in Pír, Roemenië, geweest. Hier sliepen we in schoollokalen. Het eten werd voor ons verzorgd. Elke dag kwamen er vrouwen van de kerkelijke gemeente die ’s ochtends, ’s middags en ‘s avonds heerlijke maaltijden voor ons bereidden. In Roemenië hebben we een bouwproject kunnen doen. We hielpen mee aan de bouw van een gebouw bij de kerk dat onder andere gaat dienen als catechisatiegebouw. Helaas heeft de vele regenval ertoe geleid dat het project wat stil kwam te liggen tijdens de laatste dagen. Maar gelukkig was er genoeg te doen bij de kinderbijbelweek en hoefden we ons niet te vervelen.

We hebben een gift van € 1000,- voor de bouw gegeven.

Voor een grote groep kinderen uit Pír en de omgeving hebben we een kinderbijbelweek georganiseerd. Elke ochtend begon in de kerk met zingen, een Bijbelverhaal en gebed. Vervolgens was er tijd voor creativiteit. Na een pauze in het begin van de middag konden we dan aan het einde van de middag weer met frisse moed beginnen aan de sport- en spelactiviteiten. De dag werd afgesloten met een dramastukje met een boodschap die paste bij het Bijbelverhaal .

De kosten van de kinderbijbel week waren € 500,-

 

Tivadar, Oekraïne

In de laatste twee weken hadden we een onderkomen in Tivadar, Oekraïne. We sliepen in een huis van een Nederlandse familie die er gewoond heeft. Hier mochten we onszelf voorzien van eten. Ook hier hebben we een kinderbijbelweek georganiseerd. In dit geval ging het om zigeunerkinderen uit twee kampen in het dorp. Dezelfde onderdelen kwamen aan bod als in Roemenië. De middagactiviteiten die direct zouden volgen op het creatieve gedeelte konden echter niet altijd doorgaan in verband met de warmte. De kinderbijbelweek werd goed bezocht door de kinderen en hoewel het veel energie kostte, hebben wij en de kinderen een erg mooie tijd gehad. Daarnaast hebben we speeltoestellen in elkaar gezet en in de tuin van het zigeunerkinderdagverblijf geplaatst. Tot slot hebben we hier ook het ‘schoolplein’ versierd door met betonverf cijfers, letters, bloemen en een hinkelspel te schilderen.

Voor de bouw en de kinderbijbelweek hadden we ongeveer € 1700,- te besteden. We hebben hiervan € 500,- overgehouden. Dit bedrag hebben we bestemd voor het klaarmaken van de peuterspeelzaal voor de zigeunerkinderen die vanaf september van start gaat.

Ook de dokterspost in Tivadar hebben we weer gesteund dit jaar. Zij hebben een totaal van € 1350,- gekregen.

In de zomervakantie hebben we gezien dat men twee binnentoiletten af heeft. Ook wil men graag nog een aantal kozijnen vervangen van dit geld. Verder zijn er kleine klusjes gedaan. Ook de plaatselijke kerkelijke gemeente heeft een collecte gehouden om mee te kunnen betalen aan het renoveren van de dokterspost. Een heel mooie ontwikkeling!

Door de onrust in Oekraïne is het geld erg weinig waard geworden en zijn de bouwmaterialen erg duur geworden.

Sipos József van de gemeente in Tiszaujlak heeft ons om financiële steun gevraagd voor de bouw van een verenigingsgebouw. Zij hadden de begroting rond, maar om bovenstaande redenen konden ze niet meer verder met de bouw. Wij hebben hun een gift van € 500,- gegeven.

 

Voor foto’s en dagverslagen die tijdens de projectweken zijn gemaakt, kunt u terecht op onze website: www.projectoekraïne.nl

 

Onrust in Oekraïne

Velen vragen zich af of wij iets gemerkt hebben van de onrust in Oekraïne. Hoewel we dicht bij de grens met Hongarije zaten en het geweld daar niet plaatsvindt, is de onrust inderdaad niet aan ons voorbijgegaan. De dag voordat wij vertrokken naar Roemenië is het Nederlandse vliegtuig neergeschoten boven Oekraïens grondgebied. Hoewel het niet te wijten was aan de mensen die wij hebben ontmoet in Oekraïne, hebben velen van hen zich tegenover ons hiervoor verontschuldigd. Ze willen laten weten dat ze meeleven met Nederland en alle nabestaanden van de slachtoffers. Het gebied waarin wij zaten behoorde vroeger tot Hongarije. Tot op de dag van vandaag is dat nog in alle opzichten te merken: de mensen spreken er nog steeds Hongaars, hebben de Hongaarse cultuur en voelen zich dus ook echt Hongaars. Nu er van bovenaf een bepaald aantal jonge mannen uitgekozen moet worden om mee te vechten in de oorlog in het oosten van het land, zijn de mensen boos en is er nog meer onrust onder hen. Ze zeggen: ‘Het is niet onze oorlog; het is de oorlog van Oekraïne.’ Voor hen voelt het alsof ze moeten vechten voor een land waarbij zij niet horen. Ze vallen wettelijk onder de Oekraïense staat, maar ze voelen zich Hongaar. Dit gevoel wordt nog eens versterkt doordat de staat minder voor hen doet, dan voor de echte Oekraïeners. In het oosten van Oekraïne zijn de wegen beter, zijn de pensioenen hoger, enzovoort. Het is dus niet hun oorlog, maar die van de Oekraïeners. Toch moeten zij hun zonen en broers naar het oosten laten gaan om mee te vechten. Hierom waren er protesten in een stad die ongeveer 30 kilometer ten noorden van Tivadar ligt. Ook in de kerk is hierover gesproken: de oorlog, de protesten, de doden die al gevallen zijn. Op de zondag voor ons vertrek is er in de middag een gebedsbijeenkomst geweest. Ook op de maandag-, dinsdag- en woensdagavond zouden er gebedsbijeenkomsten zijn. Er werd niet alleen gebeden voor de oorlog in Oekraïne, maar ook in Israël en voor alle oorlogen. ’s Zondags hebben ook wij deze bijeenkomst bijgewoond. Het maakte ons stil. Hoe bijzonder is het dat we bij God kunnen komen met onze boosheid, zorgen en angsten. Hoe bijzonder was het om mee te maken dat er in verschillende talen gebeden werd. Hoe bijzonder is het om te zien hoeveel kracht en hoop God kan geven door gebed. Dát is ook wat nodig is in tijden van onrust: hoop. Gelukkig, dat we een God hebben die dat kan en wil geven.

 

Deelnemers

Dit jaar zijn dertien mensen drie weken mee geweest; twee chauffeurs hebben één week uitgetrokken voor het transport.

Iedereen heeft een startbedrag van €250,- betaald waarvan de reiskosten, het eten en onderdak zijn betaald.

Drie mensen hebben hun auto beschikbaar gesteld.

Alle mensen hebben zich met heel veel enthousiasme ingezet voor hun medemensen.

 

Volgend jaar?!

 

Op dit moment is nog niet duidelijk hoe de projecten van volgend jaar er uit komen te zien. In het najaar houden we een vergadering waar plannen besproken kunnen worden. Actuele informatie hierover komt op de website.

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright 2012 by ProjectOekraine.nl   Gebruiksovereenkomst  Privacybeleid