Zoeken  English (United States) Nederlands (Nederland)
zondag 16 december 2018 ..:: Projecten  » Alle projecten » Winterproject 2014/2015 ::.. Registreren  Inloggen

 

Winterproject 2014/2015


         Afgelopen zaterdag, 27 december, zijn 5 mensen vertrokken naar Oekraïne.          's Avonds om 22.10 uur zijn ze veilig aangekomen in huize Plas in Tivadar, 10 KM na de Oekraïnse grens.

Op dit moment hebben ze geen beschikking over het internet. We zullen proberen om toch af en toe iets op de site te plaatsen en hopen dat de problemen met het internet in de loop van de week opgelost worden.

 

 

-------------------------------------

 29-12-2014

                                                       

                                                      Dag Nederland,                                                   

Vanuit het koude Oekraïne een berichtje van ons. Zaterdagochtend zijn we vroeg vanuit Kantens vertrokken. De reis verliep voorspoedig en ging snel. Onderweg geen last gehad van sneeuw, maar wel een kleine reparatie moeten doen aan de auto. Om een uur of half elf kwamen we aan bij  onze verblijfplaats. We werden hartelijk ontvangen door de drie vrouwen die hier wonen, in het huis van Plas. Al snel lagen we in onze warme bedjes.

Zondagochtend zijn we eerst rustig wakker geworden. Van het meegenomen brood hebben we onze magen gevuld en vervolgens hebben we de gemeente opgezocht om samen de eredienst te vieren. We mochten getuige zijn van de doop van het jongste lid. Na de dienst met dominee János en István gesproken en overlegd wat te doen deze week. Bij thuiskomst werden we wederom hartelijk ontvangen met een aantal koolrolletjes.  In de middag op bezoek geweest bij Timea en Pisti en de kinderen. Het gaat goed met hen, er is een meisje die hen een jaar helpt met de dagelijkse bezigheden. De avond hebben we afgesloten met een potje Hollandse Honig-soep en een aantal gezellige spelletjes.

Vandaag, maandag, hebben we Jurjen en Ruth opgezocht voor een bakje koffie en een pizza. Het was fijn om elkaar te ontmoeten. Tegelijk hebben we Mirjam ontmoet. Zij werkt in een zigeunerkamp in Beregszász. Samen met haar en paar mannen uit het kamp hebben we met ongeveer 80 kinderen een programma gedaan met zingen, bijbelverhaal en een kleurplaat. Hierbij hebben we ook de mutsen uitgedeeld, wat hartelijk ontvangen werd. Van Mirjam hebben we een rondleiding gekregen door het gebouw waar kerkdiensten gehouden worden, de gaarkeuken draait en kinderwerk plaatsvindt. Dit hebben Amerikanen in het kamp neergezet. In het kamp wonen ongeveer 5000 roma-mensen. Na afloop van het programma nog even bij Mirjam thee gedronken in Beregszász en gesproken over het hulpwerk hier in Oekraïne. Er zijn veel Nederlanders actief op verschillende plaatsen in de samenleving hier. Doet ons goed om te zien dat er niet alleen 3 weken in de zomer projecten zijn, maar dat het werk 24/7 doorgaat.

Groetjes,

 

Arnold, Willianne, Arjan, Hillian, Inge

 

 

-------------------------------

 

30-12-2014 

 

Sziasztok kedves Holland ember,     

Vandaag een ontzettend indrukwekkende, heftige, bijzondere, koude dag beleefd hier in Oekraïne. We zijn 's morgens op weg gegaan naar dominee János om samen met hem naar het kinderdagverblijf en de dokterspost te gaan. Het bleek echter dat János nog in Hongarije was. Wel was de broer van János, Imre, een varken aan het slachten. Zeer interessant en leuk om te zien hoe elk stukje van het varken gebruikt wordt hier. Na een tijdje gekeken te hebben zijn we naar de winkel gegaan om wat spullen voor het kinderdagverblijf te kopen. Daarna, een stukje verder in de straat, hebben we even een kopje koffie gedronken en cakejes gegeten bij Martha. Martha werkt als juf op het kinderdagverblijf. Ondertussen was János teruggekomen uit Hongarije, had hij onze auto zien staan en kwam ook binnen. Daarna zijn we naar het kinderdagverblijf gegaan samen met János en Martha. Het huis is geverfd, de banken zijn vervangen door stoeltjes en tafeltjes en het terras heeft een muurtje gekregen. De schommels en wipwap van afgelopen zomer staan er nog mooi bij. Er is weinig veranderd in de tuin sinds deze zomer. Hierna hebben gekeken in de dokterspost. De drie ramen zijn vervangen en er is nog één kamer die nu prioriteit heeft om aangepakt te worden, mits het financieel mogelijk is.

Daarna hebben we gegeten bij János en zijn familie. Ook hebben we de gift voor de gaarkeuken overhandigd. Van deze €2000,- kunnen er 60 mensen een maand lang eten krijgen. Tijdens het eten was Imre samen met een aantal kooksters bezig met het voorbereiden van de ronde van de gaarkeuken. Rond een uur of twee zijn we samen met Imre op stap gegaan langs een aantal adressen van de gaarkeuken. Eerst in Peterfalva twee adressen. Op elk adres hebben we samen met Imre wat eten gebracht en bij velen 20 tot 30 minuten hun verhaal aangehoord. Vaak geen stromend water, vaak wel een lampje, een bed, verwarming in de vorm van een kachel, gasfornuis of steen met spiraal. Ook rook het overal niet even fris, wat ook te begrijpen is in deze arme situaties. Sommigen waren ziek, anderen hadden een drankprobleem. Wat ons opviel was dat er aan de muur vaak nog foto's hingen uit betere tijden: trouwfoto's, familiefoto's en foto's van de kinderen. Ook hing er bij sommigen een afbeelding van Jezus. Imre brengt niet alleen eten, maar heeft vaak ook een gesprekje over hoe het gaat. Ook probeert hij hen te bemoedigen en op Jezus te richten. We hebben geprobeerd een aantal foto's te maken, maar dit is niet makkelijk. Het voelt raar om te doen, toch is het belangrijk om aan beeldvorming te doen voor jullie als lezers. Daarom hebben we de mensen de foto maar even laten zien; dit leverde soms glimlachende gezichten op. Omdat we op elk adres best veel leed gezien hebben, willen we graag per adres even een stukje schrijven.

In Peterfalva was er vlakbij de kerk een adres waar een oudere man voor zijn half verlamde vrouw zorgde. Zij was al twee jaar verlamd en heel blij om ons te zien.

Even verder richting Akli, vlakbij de familie Csüri, hebben we bezoek gebracht aan een man en vrouw. De vrouw leed aan een soort reuma, de man was in oktober geopereerd aan zijn maag. In verband hiermee mag hij zeven jaar niet roken en zijn leven lang niet drinken, vertelde hij ons. De vrouw was blij ons te zien en praatte aan één stuk door.

Nog even wat verderop een adres met een schrijnende situatie. Er leefden in het huis een man en een vrouw en hun zoon. Ze sliepen alle drie op dezelfde kamer; er was maar weinig loopruimte. De vrouw had iets wat leek op afgestorven benen, de man leed aan prostaatkanker. Ze liepen al vier jaar niet meer. Toen Imre vertelde over de kracht die zij mocht ontvangen in Jezus begon ze te huilen. De zoon zorgt voor hen en was zelf ook geopereerd aan zijn maag.

In het volgende dorp richting Akli twee huizen naast elkaar. In het ene huis, wat in Nederland nog niet eens als hutje in het bos voor kinderen bruikbaar is, woonde tussen de rotzooi een man alleen in een hoekje geïsoleerd met plastic. Verwarming vormde een steen met een gloeispiraal erin. Het dak werd omhoog gehouden door een wankel stapeltje stenen. De man had een alcoholprobleem. Hij zag er slecht uit, 50 jaar oud.

De buurman van deze man had het ook niet breed. Hij is wel in het bezit van een houtkachel en wat meer ruimte. Twee honden, waarvan een met ADHD en de andere schurft. Voor hem is het leven ook zwaar zonder vrouw en kinderen. Sinds twee weken had hij geen alcohol meer gedronken. Toen Imre vroeg naar zijn Bijbel en vertelde dat het nodig was om te bidden leek hij wat afwijzend.

Bij het volgende adres was er niemand thuis. De twee potjes met eten omgewisseld voor de lege, door naar de volgende.

Het volgende huis stond in Új Akli. Hier ook een man alleen, 50 jaar oud. Bij onze komst leek hij al wat afwezig. In het huis was er duidelijk al een tijdje niet schoongemaakt. Ook lag er een groot aantal lege drankflessen op de grond. Zijn fysieke toestand was slecht: dunne armen en benen. Samen hebben we een lied gezongen: 'Mindig velem Úram' (Mijn Heer is altijd bij mij).

Vervolgens een familie met in het achterhuis een opa en oma met kleindochter. In het voorhuis woonde één van de twee dochters. De oma was vrij kwiek, de opa miste één been. Hij lag te slapen, waarschijnlijk van de drank, toen we binnenkwamen. De opa zocht steeds op zijn bed naar zijn Bijbel, maar kon hem steeds niet vinden. Wel had hij een soort bijbelstudieboekje waar hij met Imre over praatte. Een emotioneel gesprek. Opa heeft samen met ons het onze Vader gebeden, maar door de emotie was het lastig het gebed af te maken. Erg aangrijpend. Ook om te zien hoe kinderen in deze ellende opgroeien. Tegelijk is er een veerkracht te bespeuren bij de mensen hier, hoe moeilijk het ook is. Ze laten de kop niet zomaar hangen.

Het volgende adres betrof een man met een alcoholprobleem. Ook hij kreeg wat eten en er is even over zijn alcoholprobleem gepraat. Hij vertelde dat hij niet sterk genoeg was om van de alcohol af te blijven, maar Imre vertelde hem dat hij die kracht in Christus Jezus kan vinden. Een stil mannetje, maar leek wel goed te beseffen wat er zich afspeelt in zijn leven.

In Akli Hegy hebben we bezoek gebracht aan een oma met twee zonen. De oma en één van de zonen liepen slecht. In huis was het een bende. De soep die er stond zouden wij niet durven eten. Achter in de tuin een verrassing: een grote schuur met 80 schapen, dertien geiten, een hond en een paard. De schuur was net nieuw gebouwd. De zoon, 50 jaar, was er duidelijk trots op. Mooi om te zien hoe hier ook nog steeds dingen ondernomen worden.

Het laatste adres was vlakbij waar het jongerenkamp in Akli Hegy 's zomers gehouden wordt. Vrouw en dochter. De vrouw is deels verlamd en lag op bed. De dochter zorgde voor haar en heeft zelf astma. Toen we aankwamen tilde de dochter haar moeder uit bed in een stoel. Een hele last voor haar, niet alleen op dat moment. Ook hier hebben we even gezongen. Tot slot hebben we daar de twee varkens, twee paarden en de geit bekeken.

Na afloop zijn we nog even bij Imre en zijn schoonmoeder geweest. Dit was een kwieke, bijzondere vrouw die erg enthousiast is over Jezus. Ze drukte ons goed op het hart dat het belangrijk is dat Jezus op de eerste plaats staat in je leven. We zouden graag zien dat alle mensen op deze manier oud kunnen worden. Een gezellige afsluiting. Vervolgens over de slechte weg in de kou teruggereden naar Peterfalva.

Tien adressen, verschillende mensen en problemen, tien verschillende indrukken. Het geld dat we gegeven hebben wordt gebruikt voor eten, loon voor de werkers en kokers, het busje en energie (gas/hout). Daarnaast hebben we gezien dat er door dit project ook wat persoonlijke aandacht is voor deze doelgroep en met hen gesproken wordt over het Evangelie. Een nieuw plan is om de hoge energieprijzen te drukken door tien mensen in te huren om hout te kappen in het bos en dit bij de mensen van de gaarkeuken te brengen. Het geld komt dus meer dan goed terecht!

We denken dat het belangrijk is om te bidden voor dit project en de mensen die we bezocht hebben. We hopen dat jullie met ons mee bidden.

Groeten ons.

 

 

---------------------------

 

1-1-2015


Boldog új évet,

Vandaag weer een verslagje vanuit Oekraïne. Het is hier inmiddels ook 2015 geworden.                 Gisteren, oudejaarsdag, hebben op het kinderdagverblijf wat klusjes gedaan. We zijn ook nog even naar de Tisza vlakbij het kinderdagverblijf gegaan. Erg mooie omgeving, ook in de winter. Tussen de middag even gyros gegeten in het dorp. 's Middags nog even wat afgemaakt in het kinderdagverblijf, vervolgens bezoek gebracht aan Sipos Joszef. Gastvrij ontvangen met thee en Google Translate. We hebben gepraat over het diaconale werk in de gemeente van Tiszaujlak. Er is geen infrastructuur (keuken, mensen, tijd, geld & goed) om hier mee bezig te zijn. Onlangs heeft Dorcas een partij kleren geleverd die hij tegen een lage prijs verkoopt om zo geld te genereren om het gebouwtje naast zijn huis af te kunnen bouwen. Het contact dat we in 2011 hebben opgedaan met de zigeuners uit Újlak is wat afgezwakt, Sipos bezoekt ze namelijk niet zo vaak meer. We hebben nog een aantal zakken kleding gebracht die hij dan naar de minder bedeelden in zijn gemeente gaat brengen. Terug in Tivadar zijn we naar de kerk geweest die goed vol zat. We hebben de avond thuis uitgezeten en na 12 uur nog even langs Szebi en zijn familie geweest. Onderweg hebben we iedereen boldog új évet gewenst en nog wat vuurwerk bekeken.

De volgende ochtend zijn we gewekt door Szebi die ons meenam naar de kerkdienst nadat we hadden ontbeten met wat nieuwjaarsrolletjes en een zigeuner vrouw op de bank. Na kerkdienst waren we uitgenodigd bij de dominee Janos en zijn familie waar we heerlijk hebben gegeten. Vervolgens zijn we met hem naar het zigeunerkamp in Tivadar geweest in de richting van Akli. Hier is namelijk een huisje waar met 2 aanbouwen begonnen is maar dat nog niet afgerond is. Dit is wel hard nodig omdat er nu in 2 ruimtes met 5 gezinnen wordt geleefd, in totaal 20 mensen. Een deel van de kinderen gaat ook dagelijks naar het kinderdagverblijf. We hebben samen met Janos met hen gebeden en bijbel gelezen. Dominee Janos heeft ons gevraagd om hulp te bieden aan deze gezinnen, bij het afronden van de verbouwing. Daarna zijn we nog bij wat buren van hen geweest waaronder de moeder van Rozsika, van haar kregen we haar nieuwe adres in het dorp verderop. Het was even zoeken maar we hebben het uiteindelijk gevonden. Bij Rozsika aangekomen hebben we haar kleine zoon bewonderd die nu ongeveer 6 weken oud is. Ze woont in een mooi huisje met haar man en zoontje. Het was leuk om zo weer even alle contacten op te frissen.

Groetjes,

Willo, Arie, Hill, Nol en Ingu

---------------------------

 

4-1-2015

Hallo allemaal,

Inmiddels weer terug in Nederland kijken we terug op een goede week. Afgelopen zaterdagnacht zijn we na een lange rit weer veilig aangekomen. Vrijdag stond in het teken van vertrek uit Oekraïne en aankomst in Roemenië. In Oekraïne nog even naar de markt geweest in een stadje dichtbij, nog een klein klusje gedaan in het kinderdagverblijf en nog even bij Timea en Pisti geweest. Vervolgens via Hongarije naar Roemenie gereisd. In Roemenie werden we hartelijk ontvangen door dominee Sándor. Omdat hij zelf familie op bezoek had hebben we gegeten en geslapen bij een echtpaar uit de gemeente. Daar een zeer gastvrij verblijf gehad. Zaterdagmorgen gekeken naar de vorderingen van het gebouw van de kerk naast de pastorie. Sinds afgelopen zomer is er veel gebeurd! Alleen het dak mist nog, hiervoor wordt nog gewacht op de dakplaten. Ook vertelde Sándor dat de goederen die met het transport meegekomen zijn nog steeds voor een kleine prijs verkocht worden. Op deze manier zijn er inkomsten voor de gemeente én bruikbare goederen voor de bevolking beschikbaar. Na afscheid met dominee Sándor zijn we door een wit Roemenië begonnen aan de terugreis.

Als groep hebben we een indrukwekkende, mooie en gezellige week gehad in Oekraïne en Roemenie. We konden contacten opdoen en onderhouden en waar het kon hulp bieden. 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright 2012 by ProjectOekraine.nl   Gebruiksovereenkomst  Privacybeleid